Corfu Museum

Petsalis: Collection Of Corfu Island,Greece documents

Η Κερκυραϊκή κοινωνία του 18ου αιώνα

Ο καθηγητής Γεώργιος Πλουμίδης, πρόεδρος του Ελληνικού Ινστιτούτου Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών Βενετίας.και Ομότιμος Καθηγητής Ιστορίας της Νεότερης Ελλάδος της Φιλοσοφικής Σχολής Ιωαννίνων με ειδίκευση σε θέματα Βενετοκρατίας μας εισάγει στις αρχειακές σειρές του Κρατικού Αρχείου της Βενετίας, στις οποίες σώζονται τα αιτήματα των Ελλήνων προς την κεντρική βενετική  διοίκηση,

Από τα άρθρα του «Αιτήματα και πραγματικότητες των Ελλήνων της Βενετοκρατίας»  και

 <<Β Α Ν DΙΤΙ» ¨Έλληνες επικηρυγμένοι από τις Βενετικές Αρχές

( 1 6 7 8 - 1 7 9 4 )

Επιλέξαμε και δημοσιεύουμε στοιχεία που αφορούν την Κερκυραϊκή κοινωνία του 18ου αιώνα. 

 

  1. Ό.π., 17 Ανγούστου 1714.

 Οι κάτοικοι των Παξών (που διοικητικά υπάγονται στην Κέρκυρα) από παλιά κατέβαλλαν στο δημόσιο τρέχοντα δουκάτα 300 τον χρόνο και στον φεουδάρχη Vitturi άλλα δουκάτα 100. Αργότερα το φέουδο έλαβε η οικογένεια Avraml της Κέρκυρας, που το κράτησε ώς το 1675. Με απόφασή του της 20 Απριλίου 1675 ο proveditor general da mar Antonio Priuli περιόρισε τις υποχρεώσεις των κατοίκων σε δουκάτα 300 τον χρόνο μόνο στην οικογένεια Avraml. Αργότερα ο abbate Giovanni Avraml της μονής του Σωτήρα παραχώρησε τα δουκ. 300 στο δημόσιο, ώστε αυτός να κρατήσει τη μονή. Όμως ο proveditor e capltanlo Ruberto Papafava της Κέρκυρας αύξησε την εισφορά των κατοίκων σε δουκ. 600, αφού έπεισε 14 Παξινούς που κάλεσε στην Κέρκυρα. Οι κάτοικοι διαμαρτύρονται, γιατί το ποσό αυτό είναι δυσβάστακτο. 3

 

  1. Ό.π.9 12 Δεκεμβρίου 1730.

Ο nobil homo ser Girolemo Comer q. ser Gio. Battista έχει βαρωνία στην Κέρκυρα που περιλαμβάνει δύο νησάκια (scogli): Delle Merlere, που έχουν οι κάτοικοι του Fanb.KcndXXo που κατοικείται, αλλά τελευταία ο κουρσάρος Alicoza το ερήμωσε, αιχμαλωτίζοντας δεκαέζη άτομα. Ο Comer ζητά η Βενετία να οχυρώσει με πύργους και τείχη τα δύο αυτά νησάκια.

  1. Ό.π., 17 Νοεμβρίου 1739.

Ο Gio. Antonio Foscarini, λατίνος αρχιεπίσκοπος Κερκύρας, διαμαρτύρεται γιατί ορθόδοξος ιερέας πήρε στο φρούριο την παλαιά λατινική μητρόπολη που ξανακτίστηκε μετά ττιν πυρκαγιά. Ακόμη, γιατί η κοινότητα (comuniti) έκτισε μαγαζιά (botegbe) στο c&mpo della dstema, στα σκαλοπάτια της τωρινής λατινικής μητρόπολης.

  1. 4 Ό.π·, 23 Νοεμβρίου 1739.

Ο Gio. Antonio FoscarinJ, λατίνος αρχιεπίσκοπος Κερκύρας, ζητά ο πρωτοπαπάς να θεωρείται απλός ορθόδοξος ιερέας, να μη φέρει μήτρα και πατερίτσα και να κάνει δίκες. Ακόμη, να μη παραμένουν στην Κέρκυρα ιερείς και καλόγεροι που δεν είναι υπήκοοι της Βενετίας (sudltl).

  1. Φάκ. 496, 9 ΙανουαρΙου 1749 (-1750).

Ο λατίνος αρχιεπίσκοπος της Κέρκυρας ζητά ν'απαγορευτεί στον πρωταπαπά να πηγαίνει και να ευλογεί στη λατινική μητρόπολη.

 

  1. Ό.π., 16 Σεπτεμβρίου 1749.

Οι κάτοικοι της Κέρκυρας (clttli dl Corft) ζητούν η δημόσια σιταποθήκη (fontico), όπου αυτοί παρέδωσαν σιτηρά mozza 818 mliure 3, να πληρώσει τα σιτηρά το mozzo προς λίρες 73, με το zechlno προς λίρες 36

 

  1. Φάκ. 509, 5 Ιανουαρίου 1763.

 Η comunita της Κέρκυρας διαμαρτύρεται: α) Για την κακή απονομή της δικαιοσύνης, ώστε οι κάτοικοι να αναγκάζονται να προσφεύγουν στη Βενετία, πράγμα που δεν έχουν τη δυνατότητα να κάμουν οι πτωχότεροι, β) Για την εγκατάλειψη της γης από τους χωρικούς. Οι τελευταίοι υπηρετούν στα δημόσια καράβια, στρατεύονται στην πολιτοφυλακή (cemide), εργάζονται στους πλούσιους (benestanti), σε περιοχές μακριά από τον τόπο τους και, με το πρόσχημα ότι πωλούν τρόφιμα, συχνάζουν σε καπηλειά και καταλήγουν σε συμμορίες. Με τον τρόπο αυτό η 60 καλλιέργεια της γης ζημιώνεται. Ζητείται οι παραγωγοί του λαδιού, που ανήκουν στην κατηγορία των πλουσίων (benestanti), να μην εξομοιώνονται με εκείνους που αισχροκερδούν με το εμπόριο του προϊόντος αυτού, γιατί το λάδι είναι και το μόνο σταθερό εισόδημά τους. Τέλος, η comuniia ζητά να ιδρύσει σχολείο (publlca scuola ο collegio)

 

  1. Ό·π., 3 Ιουνίου 1766.

Η διοίκηση της δημόσιας σιταποθήκης (coDeggietto dd fontico) της Κέρκυράς έχει επιβάλει φόρο (aggravio) στα σιτηρά, ώστε να δημιουργηθεί κεφάλαιο γιτ την αντιμετώπιση έκτακτων αναγκών. Τώρα η διοίκηση θέλει να επιβάλει νέους φόρους (dazi e gabelle) στο κρασί, τα τρόφιμα, τη ξυλεία, εκτός από το κρέας και το φρέσκο ψάρι. Διαμαρτύρονται οι κάτοικοι και οι έμποροι.

 

Χ).π., 3 Απριλίου 1766.

Ο Νίεοΐό Nicca στην Κέρκυρα ζητά να κτίσει σε οικόπεδο που βρίσκεται στη Σπιανάδα (στη θέση ανάμεσα στην οδό delle Acque και στην εκκλησία της Φανερωμένης) και μήκους pass! τριάντα και πλάτους pass! οκτώ. Στην (δια περιοχή έχει κτιστεί η Παναγία του Rosario και η νέα σιταποθήκη και την οικοδόμηση επιτρέπει το σχέδιο Σούλεμπσυργκ. Ο ίδιος θα δίνει στο δημόσιο το έτος κερί libbre 12.

  1. Ό.π., 14 Ιουλίου 1767.

 Η οικογένεια Bulgari, που έχει το ναό του Αγ. Σπυρίόωνα στην Κέρκυρα, ζητά ο πρώτος εφημέριος, με τον τίτλο του abbate, να επιλέγεται από τα μέλη της.

 

  1. 'Ο.π., S Οκτωβρίου 1768.

 Στην Κέρκυρα οι Εβραίοι διαμαρτύρονται για τη διάκριση που γίνεται σε βάρος τους. Το 1759 και 1760 συγκροτήθηκε επιτροπή (colleggietto) με δέκα μέλη, τέσσερεις εκπροσώπους (rappresentantl) του δημοσίου και τρεις αντιπροσώπους από τους φεουδάρχες (αριστοκράτες) και τρεις από τους αστούς (cittadJnl). Η επιτροπή αυτή εκλέγει τους intervenienti del Γογο και καταργεί όσους έχουν λάβει παράνομα τη θέση αυτή. Οι αποφάσεις λαμβάνονται με τα 4/5 των ψήφων. Παρά τα προνόμιά τους, οι Εβραίοι δεν έγιναν δεκτοί για τη θέση αυτή και ζητούν η εκλογή να γίνεται με απλή πλειοψηφία ή με επτά ψήφους, και όχι με τους 8 ψήφους. (Την αίτηση υπέβαλε ο domino Gerolamo Noiola).

 

Ό.π., 2 Απριλίου 1778.

Ο Arsenio Vlaco ζητά αύξηση του μισθού του. Είναι επί 23 χρόνια στη θέση του sopraraasser de publici blscotti της Κέρκυρας με μισθό zecchinl 3 1/3 τον μήνα. Επιβαρύνεται με τέσσερεις υπαλλήλους και έχει ζημιά από τα ποντίκια και από τις κλοπές των καταδίκων, που μεταφέρουν τα όίπυρα στα καράβια

 

. Ό.π., 8 Αυγούστου 1780.

Ο capitan Tomaso Velianiti q. capitan Atanasio ζητά τον τίτλο του conte και θα δώσει στο δημόσιο δουκάτα 20.000 moneta dl Levante. Παραθέτει πίνακα της περιουσίας του στους Παξούς, ώστε να δικαιολογείται ο τίτλος. 91 Nota dc beni chc offerisce capitan Tomaso Velianiti dcll'isola di Paxd a] reggio feudalc patrimonio

 

Casa, vignc, terreni et olivari dichiariti net contrato d'aquisto 29 maggio 1765 in atli q. Atano Bogdano nodaro di Pax6 del valore di ducati da lire 6 l'uno moneta di Levante ire mille cento trenta cinque ducali 3.135 Possessionc dcua Sta Dafnifc, altra delta Stu Catechi e terreno a San Stefano il tutto nel contrato 6 luglio 1769, atti Nicola Cund nodaro, del valore ducati mille cinquccento ducati 1.500 Olivari piante trenta quatro nel contrato 29 agosto 1769, atti Nicold Cuni nodaro, del valore di ducati mille sciccnto ducati 1.600 Possessione di olivari posta Sta Cassimatica, contrato 20 agosto 1773, atti Nicol6 Cun& nodaro, del valore di ducati mille ducati 1.000 Beni aquistati in tie contrail dichiarati nel la convenzione di comprida fatta nel 1774 7 maggio, atli Nicold Cun& nodaro, da Mico Cenembissi e cessi alio stesso capitan Toma Velianiti col la compravendita 1776 15 aprile, atti del sudetto nodaro, del valore di ducati mille cento quarant'otlo ducati 1.148 Olivari piante trenta sette poste Sta Argiratica aquistati nodaro, fatta Ii 15 settembre 1763, ratificato detto aquisto con l'altrc piante dodici olivari col contrato 1779 13 Xmbre al signor Stamatello Velianiti per il signor capitan Toma suo padre, atti Nicold Cun& nodaro, del valore di ducati due milla duccento settanta due ducati 2.272 Due posscssioni terreni e quaranta cinque piante olivari picoli e grandi, sci incalmi et altre cinque piante olivari Sta Ancmogianatica contrato 12 maggio 1755, atti q. d. Spiro Cund nodaro. del valore di ducati mille ducati 1.000 Terreni et olivari Sta Crassatica contrato 13 maggio 1767 atti Nicold Cun& nodaro, del valor di ducati quattio mille ducati 4.000 Varie possession! dichiarilc nel contrato 1767 18 luglio, atti Nicold Cun& nodaro, del valore di ducati mille duccento ducati 1.200 Olivari piante novanta quatro site Sta Mastoratica, contrato 16 giugno 1768, atti Nicold Cun& nodaro, del valore di ducati tre mille cinquccento settante due ducati 3.572 In tutto ducati vend mille quatrocento vind sette summa ducati 20.427

 

Ό.π., 26 ΜαΤου 1781.

Με απόφαση του 172S ορίστηκε ότι ο ενοικιαστής (aboccatore) των αλυκών της Κέρκυρας έχει τη δυνατότητα να επιλέγει τον scrivano (που καταγράφει τις παραγόμενες ποσότητες) και τον capitanlo (που επιβλέπει την παρασκευή του αλατιού και έχει καθήκον τη φύλαξη των αλυκών) που θα εργάζονται μαζί του. Ο Giovanni Franzin νοίκιασε πρόσφατα τις αλυκές, αλλά το δημόσιο παραχώρησε για δουκάτα 300 τη θέση του capitanlo των αλυκών του Αγ. Δημητρίου Ποταμού στον conte Giovanni Battista Sordina και τον γιο του Francesco. Ο Franzin λέγει ότι αυτό είναι παράνομο και αυτός προσφέρεται να δώσει το ίδιο ποσό στον Sordina, αλλά να επιλέξει ο ίδιος τον capitanlo.

  1. Ό.π., 17 Μαρτίου 1781. Ο Ludovico Martino έχει νοικιάσει το τελωνείο της Κέρκυρας (condotta della dogana dJ Corfu) για έξη χρόνια, που το κύριο έσοδό του είναι οι δασμοί από το λάδι που εξάγεται. Έδωσε εγγύηση δουκ. 13.000 i #4 και πλήρωσε τις πρώτες δόσεις. Κάθε διετία οι εξαγωγές λαδιού φθάνουν τις zare 30.000, αλλά εφέτος η παραγωγή έπεσε και το λίγο λάδι που έγινε οι χωρικοί το εξάγουν λαθραία. Ο ίδιος έχει μείνει οφειλέτης zecdrinl 3.253 και ζητά να δώσει τις τελευταίες δόσεις του ενοικίου του με τη νεά σοδειά.

 

  1. Τ).π.# 28 Φεβρουαρίου 1786 (·1787).

Οι αστικές οικογένειες (famiglfe dvill) στην Κέρκυρα των δικηγόρων, δικαστικών κλητήρων (causidid), συμβολαιογράφων, γιατρών, χειρουργών και εισοδηματιών (benestanti), διαμαρτύρονται για την περιφρονητική απέναντι τους στάση του consiglio της πόλης

  1. Ό.π., 17 Μαρτίου 1789.

 Ο Francesco Antonio Daniel! q. Agostin έχει τη θέση του quartier publico της piazza της Κέρκυρας, που την κατείχε ώς τώρα ο πατέρας του. Καθήκοντά του είναι να ελέγχει τις ζημιές που γίνονται στα δημόσια κτίρια. Συντηρεί βοηθό με μισθό zecchini τρία τον μήνα, ενώ ο ίδιος λαμβάνει zecchini 5 τον μήνα. Ζητά αύξηση του μισθού του.

 

  1. Ό.π.» 30 Ιουλίου 1790.

Ο ορθόδοξος κλήρος της Κέρκυρας ζητά να μη γίνουν δεκτές οι αλλαγές που προτείνει ο λατίνος αρχιεπίσκοπος Fenzi, γιατί με τον τρόπο αυτό αλλοιώνεται το Τυπικό (Ceiixnoniale) που έχει θεσπισθεί το 1758 και ρυθμίζει τον συνεορτασμό ορθοδόξων και λατίνων.

 

 

Η έκτη επικήρυξη (28 ’Ιουλίου 1 7 4 9 )

Κ α τα γγ έλ λ ει ως ένοχους είκοσι έξι Κερκυραίους : Φ ίλ ιπ π ο  Ά ρ μ έ ν η του 'Ιερωνύμου, Α ν τ ώ ν ιο Κιγάλα, διοικητή των στρατευσίμων (cernide) του νησιού, ιερέα Χριστόφορο Χειμαριό, λοχία Γεώργιο Γεροντικό, Σταματέλλο Μουρμουράκη ονομαζόμενο Ράλλη, Γιάννη 'Ηρακλειώτη (Uracliotti) του Νικολάου άπό τόν Ποταμό, Αναστάσιο Ά ρμένη τοϋ Στάθη από το χωριό Ραχτάδες, Σταματέλλο Λεβαντίνο, ’Ιωάννη, Αντώνιο καί Πέτρο Μουκλιανίτη άδελφούς, Στέφανο Καραύνη ή Καρούννη, ιερέα Βαπτιστή Γιωργοστά, ιερέα Γιωργάκη Ηρακλειώ τη του Αντωνίου, ιερέα Γιωργάκη 'Ηρακλειώτη του Χριστοφόρου, ιερέα Αλέξανδρο Ηρακλειώτη, Κωνσταντίνο Ούλασή τοϋ Παπα Παναγιώτη, Αποστόλη Μορίκη από το Μανδούκι, Γεώργιο Πολλυλα άπό τό 'Ύψο, Γιωργάκη Άρμένη τοϋ Σταματέλλου, Σταμάτη Άρμένη τοϋ Παπά Ούλασή, Παϋλο Άρμένη τοϋ Γιάννη, Στέφανο Ά ρμένη τοϋ Παπά Στράτη (και τούς τέσσερεις άπό τούς Ραχτάδες), Άνδρέα Κομαρίν άπό τήν Περίθεια, Δομήνικο Γιροπέτρη καί ’Ιάκωβο Πιέρη2. 'Η α ιτία πού προκάλεσε την καταδίωξη τόσων προσώπων ήταν ή δολοφονία, τή Μεγάλη Παρασκευή τοϋ 1743, στήν εκκλησία τοϋ Ά γιου Νικολάου τής Κέρκυρας τοϋ ’Ιωάννη Άρμένη άπό τόν Ποταμό. Δράστες ήταν οί 'Ιερώνυμος καί Γεώργιος Καποδίστριας καί οί ’Ιωάννης καί Δομήνικος Γιροπέτρης. Ή άφορμή τοϋ φόνου υπήρξε μηδαμινή : κάποια προσβλητική φράση τοϋ θύματος πρός τόν Δομήνικο Γιροπέτρη. Τό έγκλημα προκάλεσε τήν άμεση άντίδραση τών μελών τής οίκογενείας Άρμένη, τά όποια, μέ άρχηγό τόν Φίλιππο Άρμένη μαζί μέ φίλους καί κατοίκους άπό άλλα χωριά, άνέλαβαν τήν καταδίωξη καί τιμωρία τών ενόχων χωρίς νά λάβουν υπόψη τις Άρχές. Αυτό είχε σάν άποτέλεσμα νά δημιουργηθοΰν έκτροπα, πού έφθασαν στήν άνταρσία : «...venisse u na tal commozione e senso di crudel vendetta, non solo promossa ma accresciuta e fom entata specialmente dai inquisiti... cosicche degenerasse qu esta in u n a quasi universal tu m u ltu a ria sollevazione d eg l’ abi1.

(προέκυψε μια τέτοια αναταραχή και ένα αίσθημα σκληρής εκδίκησης, όχι μόνο προωθημένα αλλά και αυξημένα και υποκινούμενα ιδιαίτερα από τους κατηγορούμενους... έτσι ώστε αυτό εκφυλίστηκε σε μια σχεδόν καθολική ανταρσία των κατοίκων.)

(B iblioteca Nazionale Marciana, M isc. 2754, έσωτ. 7. 2).

Σ. Πλουμίδη tanti, non solo di quel luogo ma di altri di ville circonvicine».( πολλοί, όχι μόνο από εκείνο το μέρος αλλά και από άλλες κοντινές βίλες.) Πρώτο θύμα υπήρξε ό πατέρας τών άδελφών Καποδίστρια, πού βασανίσθηκε βάναυσα. Γιά τήν ύποδαύλιση τών παθών ό ιερέας του Ποταμού άφόρισε τούς δολοφόνους, ενώ ό ’Αντώνιος Κιγάλας ξεσήκωσε τούς εγχώριους στρατιώτες. Τελικά συνελήφθησαν οί Καποδίστρια, πού έθανατώθησαν μέ βάρβαρο τρόπο, όπως λέγει επιγραμματικά τό κείμενο «τούς ρούφηξαν τό αίμα» (di aver succhiato il sangue, che usciva dalle loro ferite). Οί Ά ρ χ έ ς τής Κέρκυρας συνέλαβαν τόν ’Ιωάννη Γιροπέτρη, ενώ ό αδελφός του Δομήνικος διέφυγε. Τό Συμβούλιο τών δέκα επέβαλε βαρειές ποινές, γιά τούς Δομήνικο Γιροπέτρη καί ιερέα Χριστόφορο Χειμαρριό τόν αποκεφαλισμό καί γιά τούς υπόλοιπους τόν απαγχονισμό ή τήν φυλάκιση. Τά γεγονότα πού περιγράφει ή επικήρυξη προκαλοΰν ιδιαίτερη έντύπωση, άν όχι γ ιά τόν ειδεχθή τρόπο μέ τόν όποιο διεπράχθησαν οί φόνοι, τουλάχιστο γιά τήν κοινωνική κατάσταση πού επικρατούσε στήν Κέρκυρα. Είναι βέβαια γνωστά τά προβλήματα πού τότε αντιμετώπιζε τό νησί αλλά ή έξέγερση ολόκληρων χωριών μέ τή συμμετοχή ιερέων καί μέ τήν ενεργό συμπαράσταση του άρχηγοϋ τής πολιτοφυλακής, όπως θά λέγαμε σήμερα, άποδεικνύει συμπτώματα άποσυνθέσεως. Μπορούμε νά υποθέσουμε ότι κάτω άπό τή δολοφονία κρύβεται έξέγερση κατά τών βενετικών άρχών, οί όποιες προσπαθούν, όπως είναι φυσικό, νά προσδώσουν στήν όλη ύπόθεση χαρακτήρα κοινοϋ έγκλήματος. Αύτό όμως, μέ τά ελάχιστα στοιχεία πού διαθέτουμε, δεν μπορούμε προς τό παρόν νά τό άποδείξουμε.

Ή δέκατη έπικήρυξη (5 ’Ιουνίου 1782)

άναφέρει ε π τ ά ένοχους, τούς: Γιαννοΰτσο καί Δημήτρη Ζερβό άδελφούς, Μιχαήλ Κοντογιάννη, Θεόδωρο ή Λόλλο καί Παναγιώτη Λαμπίρη αδελφούς, Χαραλάμπη Δούκα καί Γιάννη Γούναρη. "Ολοι ήταν άπό τό χωριό Ρουμανάδες καί κατηγοροΰνται ότι έφόνευσαν τόν ’Ιωάννη Ρέβη, γιό τοϋ ’Αναστασίου. Μέ τήν οικογένεια Ρέβη, εμπόρων τής Κέρκυρας, οί κατηγορούμενοι αδελφοί Ζερβοϋ είχαν κτηματικές διαφορές στις τοποθεσίες Μαραθιά, Νεοχώρι, Καλοχίτη καί Ψωμάχια. 'Η πρώτη φιλονικία σημειώθηκε τόν ’Ιούνιο τοΰ 1775, όταν ό Μ αργαρίτης Ρέβης συνέλαβε τόν Δούκα νά κόβη παράνομα ξύλα σέ κ τή μ α του, ό όποιος καί τόν τραυμάτισε. Τρία χρόνια άργότερα ό ’Ιωάννης Ρέβης θέλησε νά ρυθμίση στή Μαραθιά τά σύνορα διαφόρων χωραφιών τής γυναίκας του, ’Α ναστασίας Γ κουλλούμη’ τότε οί κατηγορούμενοι τόν φόνευσαν σέ ένέδρα. Δέν άρκέστηκαν δμως σ ’ αυτό, άλλά λήστευσαν τό πτώμα του, άπό τό όποιο άπεκόμισαν τριανταδύο τάληρα τής Μαρίας Θηρεσίας, πέντε χρυσά ζεκίνια, άργυρά νομίσματα, ένα τουφέκι, ένα πιστόλι μέ φυσιγγιοθήκη καί άργυρές πόρπες. 'Ο Γιαννοϋτσος Ζερβός καταδικάσθηκε σέ άπαγχονισμό, ό Δημήτρης Ζερβός σέ δεκαετή ύπηρεσία σέ γαλέρα ή σέ εικοσαετή φυλάκιση καί οί υπόλοιποι (άπό τούς όποιους οί Δούκας καί Γούναρης ήταν δοΰλοι τών Ζερβών) σέ έπταετή ύπηρεσία σέ γαλέρα μέ άλυσοδεμένα' τά πόδια ή σέ δεκαετή φυλάκιση μέσα σέ σκοτεινό κελλί.

 

 

 

 

 

Αναζήτηση

Corfu Museum

Corfu Museum….τι μπορεί να είναι αυτό;

Θα το έλεγα με μια λέξη…. Αγάπη! Για ένα νησί που το γνωρίζουμε ελάχιστα. Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορούμε ν’ αγαπήσουμε ότι δεν το γνωρίζουμε. Στόχος λοιπόν είναι να το γνωρίσουμε όσο πιο βαθιά μπορούμε, μέσα από το χθες και το σήμερα, γιατί αλλιώς πως θα το αγαπήσουμε; Αγαπάω ατομικά και ομαδικά έχει επακόλουθο…. φροντίζω….. μάχομαι… και σέβομαι. Αγάπη προς την Κέρκυρα είναι το Corfu Museum και τίποτε άλλο.

Μετρητής

Articles View Hits
4373865